Skip to content

maria kiesner

 

 

Maria Kiesner (ur. 1976)

Maria Kiesner studiowała w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w gościnnej pracowni Leona Tarasewicza. W 2002 roku obroniła dyplom pod kierunkiem prof. Jarosława Modzelewskiego wyróżniony nagrodą im. Józefa Szajny za poszukiwanie nowej formy wypowiedzi. Aneks z plakatu w pracowni prof. Mieczysława Wasilewskiego. W latach 2005 i 2007 otrzymała stypendium Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W 2009 roku obroniła doktorat pod tytułem „Miasto przed burzą”. Obecnie pracuje, jako adiunkt w Instytucie Edukacji Artystycznej Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie. Swoje prace prezentowała na ponad 30 wystawach indywidualnych, uczestniczyła w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych w Polsce i za granicą, m. in. we Francji i Danii. Należy do najbardziej charakterystycznych artystek swojego pokolenia, która w swoich pracach konsekwentnie powtarza motyw ukazania architektury na tle nieba.

 

 

Dom Kobro

 

Na wystawę Dom Kobro składają się prace malarki Marii Kiesner, powstałe w 2012 roku podczas projektu artystycznego w łódzkim ASP, będącym próbą zmierzenia się z legendą i twórczością Kobro.

Katarzyna Kobro (1898 – 1951) była rzeźbiarką i propagatorką najnowszych rozwiązań w sztuce. Należała do awangardowych ugrupowań Blok, Praesens, a.r. oraz międzynarodowej grupy Abstraction-Création. Głosiła jedność rzeźby i architektury, a z czasem w zupełności podporządkowała swoją twórczość ścisłym obliczeniom matematycznym. Ambitna, genialna, wytrwale dążyła do założonych koncepcji. Jej twórczość jest zaliczana do światowych osiągnięć konstruktywizmu i geometrycznej abstrakcji. Mimo choroby, biedy, próby zniszczenia przez męża Władysława Strzemińskiego, wciąż powoduje, że nie można przejść obojętnie obok jej twórczości.

Prace Kobro zostały poddane wnikliwej analizie przez Marię Kiesner, którą zaintrygowały niezrealizowane projekty modernistycznych przedszkoli. Makiety budynków zapisane w czarno-białych dokumentach fotograficznych pobudziły Kiesner do namalowania cyklu obrazów. Prace utrzymane są w charakterystycznym dla malarki kontekście, ukazania architektury z zaznaczonym bocznym, ostrym światłem. Zazwyczaj Kiesner w swoich pracach przedstawia budynki funkcjonujące w przestrzeni publicznej bądź żywej legendzie. Tym razem zbudowała pędzlem niepowstałe budynki, nadając im realistyczny rys. Cykl obrazów jest hołdem dla Katarzyny Kobro, której życie można porównać do niechcianych, zapomnianych budynków, które są często protagonistami w obrazach Kiesner.

 

Weronika Sołtysiak